| Alicja Bielawska |
| Wystawy Białystok - Galeria Arsenał |
 Alicja Bielawska „Przybrane kształty” (model), 2011, drut, plastelina Przybrane kształtyOtwarcie wystawy w piątek 17 lutego 2012 godz. 18 Wystawa trwa do 18 marca 2012 kurator: Monika Szewczyk 
Opis prac Alicji Bielawskiej: 1. Mam poczucie, że o czymś zapomniałam. - Myślę, że za dużo pamiętasz. (półka), 2010, płyta meblowa, tkanina, krochmal, 60 x 40 x 60 cm 2. rysunek z serii Miejsca, 2011, ołówek, flamaster na papierze, 29,7 x 42 cm 3. rysunek z serii Miejsce, 2011, ołówek, flamaster na papierze, 29,7 x 42 cm 4. Przybrane kształty (model), 2011, drut, plastelina, 16 x 11 x 18 cm Wystawa „Przybrane kształty” prezentuje najnowszy cykl rzeźb Alicji Bielawskiej. Prace zestawione razem tworzą na wpół znajome konstelacje obiektów o nieokreślonym przeznaczeniu. Zasłona, meble, podłoga, balustrada, drążki ulegają transformacji, zmieniając swój pierwotny kształt, kontekst i funkcję. Doświadczenie materiału i konfrontacja z wielkością pracy pozwalają widzom na zbudowanie indywidualnej relacji między własnym ciałem a obiektem. Wy- konane z tanich materiałów prace w przewrotny sposób korespondują z przedmiotami z otoczenia człowieka, stano- wiąc wariacje na temat postrzegania i zapamiętywania codzienności. Moje prace nawiązują do przedmiotów użytku codziennego, bawią się ich przeznaczeniem i oczekiwaniami widzów. Tak, lubię postrzegać swoje prace jako przedmioty, nie rzeźby – twierdzi artystka. [...] Każdy obiekt jest niezależny. Pokażę je razem, ale nie oznacza to, że jest to jedna praca. Są to oddzielne prace, które w pewien sposób są ze sobą powiązane. W tym momencie potrzebują się nawzajem1. Według Piotra Kowalika w sztuce Alicji Bielawskiej kluczową rolę pełni dobór materiałów. Niektóre z nich stanowią imitację czy namiastkę innych tworzyw (panele podłogowe czy sztuczne okleiny naśladujące drewno). Z kolei nakroch- malone tkaniny budzą skojarzenia z intymnością szpitala lub sypialni, czystością i bezpieczeństwem, ale też dyscypliną i mieszczańską obłudą. Bielawska stosuje też inne materiały – tektura, metal, drewno, bawełna, gips, wosk – tworzy- wa trochę bez właściwości. Towarzyszą nam na co dzień, choć wydaje się, że niespecjalnie angażują naszą uwagę. W różnym stopniu kojarzą się z domem, ale bez presji jednoznaczności. Jednak cały ten zbiór cechuje pewna ambi- walencja. Z jednej strony materiały te powodują, że do prac Bielawskiej odnosimy się jak do czegoś, co może z nami współistnieć w dowolnej chwili, a ich powszechność sprawia, że nie unikniemy skojarzeń, wspomnień, z drugiej strony neutralność użytych środków wywołuje obojętność. Równie dobrze możemy mieć do czynienia z zapisem cudzego do- świadczenia, nam niedostępnego. Podobną ambiwalencję można dostrzec w sposobie konstruowania prac. Szkielety z drewna lub metalu, nagie, czasem powleczone, oblepione materiałem, okryte. Przypominają coś znajomego – regał, żaluzje, półkę, stół, ale proporcje nie odpowiadają naszym proporcjom, albo użyte materiały wyraźnie kwestionują sugerowaną funkcję. Prace Bielawskiej od samego początku traktują wielkość człowieka jako skalę odniesienia [...]2. To odwzorowanie w pracach wzrostu, ale też proporcji ciała człowieka (poziome elementy wyznaczają hipotetyczne podziały głowa–tułów czy tułów–nogi) w oczywisty sposób zakłada interakcję czy wkomponowanie się publiczności w obiekty – w stopniu daleko bardziej zaawansowanym niż wynikałoby to ze „zwykłej” relacji widz – dzieło sztuki. Piotr Kowalik pisze: We wnętrzu galerii odgrywane są sceny, w których rzeźby stają się rekwizytami lub scenografiami, nadającymi dodatkowy sens aktorom-widzom. Ruchy, zajmowanie określonych pozycji w stosunku do obiektów, nie- zaplanowana choreografia, to wszystko podkreśla niewystarczalność samych prac, które bez człowieka pozostają bar- dzo atrakcyjne formalnie, jednakże mimo wszystko niepełne. Do pełni potrzebni są ludzie ze swoją cielesnością, a ciało staje się kolejnym materiałem, z którego zbudowana jest rzeźba3. oprac. Ewa Borowska 1 Tobias Karlsson, Rozmowa przy kuchennym stole. Wywiad z Alicją Bielawską opublikowany w folderze do wystawy Alicja Bielawska. Obroty rzeczy, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2010. 2 Piotr Kowalik, W tej sytuacji... Tekst opublikowany w katalogu wystawy Alicja Bielawska. – Mam poczucie, że o czymś zapomniałam. – Myślę, że za dużo pamiętasz., Galeria Czarna, Warszawa 2010. 3 Ibidem. Alicja Bielawska (1980) absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim i Gerrit Rietveld Academie w Amsterdamie. Uczestniczka European Exchange Academy w Beelitz (Niemcy). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2012). Pokazywała prace na wystawach indywidualnych i grupowych w Polsce, Holandii i Niemczech. Tworzy rzeźby, instalacje, rysunki i pisze poezje. Mieszka i pracuje w Warszawie i Amsterdamie. Dodaj do:
|