| Mariola Wawrzusiak |
| Wystawy Kraków - Centrum Sztuki Współczesnej Solvay |
 Mariola Wawrzusiak z cyklu Trzepak, metal spawany, 2010 Relacje - rzeźbaWernisaż wystawy w piątek 2 marca 2012 godz. 19 Wystawa trwa do 31 marca 2012 | Galeria Główna  W centrum zainteresowania Marioli Wawrzusiak jest człowiek i jego złożona natura. Fascynuje ją nie tylko dualizm naszej duszy i ciała, ale przede wszystkim świat pierwotnych instynktów i atawizmów, jakie dziedziczymy po naszych odległych przodkach (…) Można zaryzykować stwierdzenie, iż - jako rzeźbiarce - udało się jej wykreować „nową rasę” ludzi, o zdeformowanych ciałach, nienaturalnie wielkich głowach, pozbawionych rysów twarzy, z ustami otwartymi jak do krzyku, o wychudzonych, przesadnie wydłużonych członkach. Pełne niepokoju postacie zdają się zasłaniać oczy, wyciągać ręce błagając o pomoc, niekiedy klęczą pogrążone w niemej modlitwie, kiedy indziej ogarnięte melancholią, przybierają pozy niemal „figury frasobliwej”. Wrażenie dramatu jakiego doświadczają zdają się także potwierdzać nadane im przez artystkę tytuły: Samotny, Milcząca, Bezradność, Nawoływanie, Opuszczony, Żebrak. Na szczęście, Mariola Wawrzusiak nie pozostawia widza w przeświadczeniu, że życie ludzkie to jedynie nieustające pasmo cierpień. Nadzieję budzi wciąż odradzające się życie, witalne siły natury, instynkty, które wydaje się uosabiać potężna figura kobiety‑matki (Macierzyństwo). W twórczości krakowskiej artystki treści metaforyczne ściśle wiążą się z problemami formalnymi. Niezwykle umiejętnie wykorzystuje wartości ekspresyjne tkwiące w preferowanym przez nią tworzywie jakim jest metal. Konstruując swoje rzeźby z żelaznych, cywilizacyjnych odpadów, znajdowanych na złomowiskach, wydobywa charakter materiału przez rozmaite zabiegi. Niekiedy podkreśla zwartość i masę wolumenu, kiedy indziej następuje zatracenie zwartości bryły w poszarpanej powierzchni jej rzeźb. Zdarza się też, że artystka osiąga niemal malarskie efekty, akcentując pobrużdżoną, jak gdyby chropowatą fakturę swoich prac, wywołującą grę refleksów świetlnych. Twórczość Marioli Wawrzusiak wpisuje się doskonale w tradycję XX‑wiecznej rzeźby, w której nurty ekspresjonistyczne odegrały znaczącą rolę. Udowadnia zarazem, że natura ludzka i jej tajemnice pozostają wciąż atrakcyjnym tematem dla kolejnych pokoleń rzeźbiarzy, proponując widzowi dojrzałą refleksję egzystencjalną opartą na wrażliwości, intuicji i doskonałym warsztacie. Agnieszka Jankowska-Marzec Mariola Wawrzusiak urodzona w Rzeszowie w 1971 roku. Studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1992-1997. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Józefa Sękowskiego. W roku 2006/2007 uzyskała tytuł doktorski. Obecnie zatrudniona jako adiunkt na Wydziele Rzeźby krakowskiej ASP prowadzi pracownię rysunku I roku. Prezentacja prac na Poland-art tutaj Dodaj do:
|