| Michał Brzeziński |
| Wystawy Nowy Sącz - Galeria BWA Sokół |
![]() Fake artWernisaż wystawy w czwartek 10 listopada 2011 godz. 19 Wystawa trwa do 11 grudnia 2011 Michał Brzeziński Kurator, teoretyk i jeden z najbardziej dynamicznych i rozpoznawalnych polskich artystów wideo, którego inspiracją są szeroko rozumiane nowe media. Jego twórczość wideo o silnym podłożu konceptualnym i teoretycznym rozszerzyła się na kategorię metamediów artystycznych - systemów społecznych które stają się generatorami sztuki. Pierwszym dziełem metamedialnym była pionierska galeria skoncentrowana na problematyce ART&SCIENCE, łącząca typowe działania Media Labu z formą BIO DIY i strukturami Politechniki Łódzkiej - Galeria NT, która działała w 2010 roku w Łodzi. Opiekun międzynarodowgo IN OUT FESTIVAL, w latach 2008 - 2010 prowadził cykl Parakino w CSW Łaźnia w Gdańsku. Absolwent filmoznawstwa przy Katedrze Mediów i Kultury Audiowizualnej UŁ. Praca magisterska pt. "Podmiot, ciało, tożsamość. Przyczynek do antropologii cyberkultury" [2003]. Jego prace wideo prezentowane były we wszystkich najważniejszych polskich galeriach sztuki współczesnej, głównie w ramach pokazów Józefa Robakowskiego i Krzysztofa Jureckiego. Pokazy indywidualne i indywidualne wystawy jego prac można było zobaczyć w galeriach takich jak: Bunkier Sztuki w Krakowie, Wieża Ciśnień w Koninie, Arsenał w Białymstoku, CSW Łaźnia, Muzeum Sztuki w Łodzi, BWA w Kielcach, BWA w Sanoku, Galeria Platan w Budapeszcie. Uczestniczył w wielu prezentacjach zbiorowych i festiwalach, w tym w dwóch niezależnych prezentacjach na Łódź Biennale 2006 zarówno jako artysta, jak i jako kurator. W 2005 pokaz jego pracy PEER GYNT odbył się w Filharmonii Łódzkiej im. A. Rubinsteina (utwór E. Griega w wykonaniu orkiestry Lingua Nostra dyrygowanej przez Marcina Wolniewskiego). Uczestniczył w głównej wystawie Biennale Fotografii w Poznaniu 2008 roku, festiwalu INSPIRACJE w 2008, festiwalu PRZECIĄG w 2009, oraz wielu wystawach zbiorowych w galeriach takich jak CSW Łaźnia, Galeria Manhattan, Spiż, Kolonia Artystów, Fot Art Los Angeles Center For Digital Art, Museum of Bat Yam, Orensanz Museum - New York, Humboldt (Berlin), FEST I NOVA (Gruzja), Kino Siska (Video In Progress - Lublana). W 2010 roku indywidualny pokaz jego prac odbywał się przez 90 dni w jedynej telewizji internetowej zajmującej się sztuką wideo: VISUALCONTAINER która jest oglądana na całym śwecie. Był kuratorem pojedynczych pokazów zbiorowych, lub cykli spotkań i wystaw w galeriach takich jak: BWA w Bydgoszczy, Arsenał w Białymstoku, CSW Łaźnia, Wieża Ciśnień w Koninie, BWA w Sanoku, Muzeum Sztuki w Łodzi. Teksty na temat jego twórczości prezentowane były w pismach takich jak EXIT, OPCJE czy OBIEG, ART EON. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na 2008 rok. FAKE :: ART Na czym polega idea wystawy FAKE ART? Sztuka zdaniem Brzezińskiego ma charakter znakowy. Znak to materialny nośnik (medium) oraz przedmiot do którego on odsyła (znaczenie). Wideo cyfrowe natomiast nie posiada podstawowych cech charakterystycznych dla innych mediów (piksel nie jest cechą grafiki wektorowej, a płaskość obrazu nie jest cechą obrazu 3d, a każdy obraz może być różnymi sposobami drukowany, czy wyświetlany). Artefaktami, cechami widocznymi są więc cechy ostatecznej formy prezentacji, a nie cechy obrazu cyfrowego. W tym sensie obraz cyfrowy jest doskonałą potencjalnością - jego cechą jest brak cech. Brzeziński tworzy pojęcie "d-effect", aby oddać podwójną relację efektu i defektu, aby podważyć estetykę failure przez wprowadzenie pojęcia fake. Jakie to ma skutki dla estetyki obrazu cyfrowego? Sztuka medialna tradycyjnie stawia znak równania między znaczeniem, a nośnikiem, eksplorując właściwości estetyczne nośnika. Powstają tautologiczne formy odsyłające znaczeniowo rzekomo do samego medium. Fake art ma być przekroczeniem tej konstrukcji i odesłaniem od obrazu cyfrowego do innych mediów, jako że wideo cyfrowe nie posiada samoistnych cech i nie może naiwnie odsyłać do siebie. W tym sensie idea sztuki według Brzezińskiego zbliża się więc do klasycznej sytuacji znanej ze sztuki figuratywnej, która ukazuje w medium znaczenia zewnętrzne np. jelenia za pomocą olejnej farby malowanej na płótnie, lub projekcji świetlnej na ścianie. Sztuka klasyczna stawia też równanie między formą, a treścią. Brzeziński na nowo ustanawia znak w epoce cyfrowej. Jednak zamiast symulowania jelenia, lub ukazywania samego medium FAKE ART dąży do falsyfikowania innych mediów. Posługując się jednym medium wizualizuje niemożliwe konstrukcje innego, ironizuje i tworzy absurdalne wyniki badań. Brzeziński symuluje np. eksplozję nanocząstek złota, lub proces inkubacji bakterii, który obliczany jest w przestrzeni 3d na podstawie kodu DNA wirusa grypy. Z punktu widzenia nauki są to więc działania absurdalne, nie mające miejsca w naturze, nie odkrywające, ani nie obrazujące prawdy o świecie. Jednak w kontekście sztuki zyskują one wymiar estetyczny, często metaforyczny, lub symboliczny. Tego typu struktury infekujące naukę i przekształcające ją w sztukę są aktualizacjami sztuki konceptualnej. Działania na obiektach, obrazach, artefaktach procesu poznawczego zmierzają do zatarcia oczywistości wyciąganych wniosków, a czasem do fabrykacji teorii które będą miały wymiar społeczny, polityczny, religijny, czy nawet mistyczny. Jednak on powstanie jedynie w wyniku interpretacji sfałszowanego faktu. |

















