| Andrzej Pepłoński |
| Wystawy Poznań - ASP Galeria AT |
 Otwarcie wystawy 15 lutego 2010 godz.18 Wystawa trwa do 26 lutego 2010 Andrzej Pepłoński (ur. 1954 r. w Bydgoszczy); w latach 1974 – 1979 studiował malarstwo w PWSSP w Poznaniu. Jest prof. w ASP Poznań, prowadzi Pracownię Rysunku. W sztuce zajmuje się malarstwem, instalacją, rysunkiem, akustycznymi obiektami. Prace artystyczne prezentował na licznych wystawach indywidualnych m.in. w Galerie Kornbrennerei, Hannover, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa, Galerii Potocka, Kraków, Galerii Arsenał, Białystok, Galerii Stara BWA, Lublin, Galerii BWA, Słupsk, Galerii Miejskiej Arsenał, Poznań oraz brał udział w wystawach zbiorowych w Polsce, Niemczech, Anglii, Holandii, Kanadzie, Hiszpanii, Danii, Austrii. Mieszka i pracuje w Kaźmierzu/koło Poznania.
Obecna wystawa jest czwartym indywidualnym pokazem twórczości artystycznej Andrzeja Pepłońskiego w Galerii AT (1995, 1998, 2002). Sztuka Andrzeja Pepłońskiego nigdy nie poddawała się jednoznacznej ocenie. Prawie każdy jego pokaz publiczny zaskakiwał nową koncepcją artystyczną; jak i trudno było precyzyjnie zwerbalizować używane przez niego media artystyczne. Pierwsze wypowiedzi artystyczne Andrzeja Pepłońskiego, z lat 80-tych, można było w jakimś sensie odnosić do idei pop-artu. Przez wiele lat artysta malował, najczęściej wielko–formatowe obrazy przesycone przekorną ironią; w klimatach i motywach ikonograficznych wywodziły się one bardzo często z „pocztówkowych pejzaży” tj. np. tropikalne plaże, zachody słońca, palmy na tle błękitnego nieba etc., czy nawiązywały do bohaterów z kultowych filmów (Dustin Hoffman). Pepłoński prowadził w tych pracach wyrafinowany i prowokacyjny dyskurs z odbiorcą, obalając zakorzenione mity i przyzwyczajenia myślowe. Z czasem artysta odchodzi od malowania obrazów i koncentruje się nad "odzieraniem wyobraźni ze stereotypów", jak sam to przekornie określał. Ikonografia przedstawień artystycznych Pepłońskiego zmierza w tym okresie jego twórczości (lata 90–te) do powściągliwego oraz minimalistycznego obrazowania rzeczywistości, w założeniu unieważniającego w jakimś sensie pewną wizualną sferę postrzegania świata (np. abstrakcyjna siatka przecinających się linii, czy wyimaginowana linia horyzontu – wyznaczane na ścianie galerii). Hiperrealistyczne obrazowania malarskie umieszczał na tle geometrycznych rysunków – „pajęczyny” kresek, wykonanych ołówkiem bezpośrednio na ścianie. Niejednokrotnie eksponuje w swoich realizacjach "przypadkowo znalezione" fotografie, stanowiące w nich integralne dopełnienie do budowania sytuacyjnych instalacji. Elementem istotnym w jego pracach był także dźwięk, często generowany elektronicznie i współgrający np. z mobilnością obiektów, czy użytą w realizacji wiązką światła laserowego. Wykorzystywanie przez Pepłońskiego dźwięku, jak i ruchu, było zawsze subtelnie stonowane, balansowało na granicy zmysłowego odczuwania i coraz bardziej, jak się wydaje, prace artysty nakierowane są, na penetrowanie mistycznej, zjawiskowej tajemnicy rzeczywistości, jak i osadzonej w niej własnej, personalnej świadomości. W pracach, które realizuje ostatnio – choć wielokrotnie to już można było także zauważyć wcześniej w jego sztuce – dobitnie wyczuwalne są fascynacje (inspiracje) artysty filozofią buddyjską, koncepcją Zen, czy aspektami warunkującymi tradycyjną sztukę japońską. Wystawa czynna w godzinach od 15 do 18. Dodaj do:
|