Informator
Poland-Art

Zjawisko naturalne

Wystawa trwa od 24 września do 17 października 2010

Prezentowana w 2009 roku w warszawskim CSW wystawa Basi Sokołowskiej W mrocznym przejściu, a także wydany z tej okazji bogato ilustrowany autorski album, pozwoliły zapoznać się bliżej z dotychczasowym dorobkiem autorki. Prezentacja toruńska będzie swoistym rozwinięciem koncepcji, które ujawnione zostały na Zamku Ujazdowskim. Dla artystki „fotografowanie jest sposobem oswajania rzeczywistości, budowania związków z otoczeniem, wizualnego i emocjonalnego przetwarzania i przyswajania tego, co nas otacza. (…) Ważna jest dla mnie procesualność fotografii, a w to wpisana jest przemiana. To widać po tym, jak ewoluuje moja fotografia: zaczęłam od postmodernistycznej zabawy z kompleksową kompozycją i bogatą kolorystyką (Carmen Infinitum, Internior/Mieszkanie), ewoluując ku formom bardziej abstrakcyjnym i syntetycznym (Poza Powierzchnię, Ars Moriendi, Chrysalis). Ostatnio też zwróciłam się ku fotografii dokumentalnej w cyklach Gdzie indziej czy Untold Narratives. Mimo różnych stylistyk moją fotografię łączy problematyka, wokół której krążę, jak relacja między wnętrzem i światem zewnętrznym, wielowarstwowość, procesualność, symbol.” (Krzysztof Jurecki, Poszukiwanie sensu fotografii. Rozmowy o sztuce)

Zapraszamy na wystawę Basi Sokołowskiej „Zjawisko naturalne”, prezentującej trzy najnowsze cykle fotograficzne artystki pokazane razem z innymi obrazami, które w tym czasie powstawały. Wystawa porusza kilka aktualnych problemów, wychwyconych przez artystkę, ale dotyczących w ogóle życia społecznego: nie do końca zdefiniowanych relacji między tym, co prywatne i tym, co publiczne; obsesyjności patrzenia i przymusu powtarzania; zmieniającego się pojęcia i statusu obrazu oraz siły wyobraźni, która też może być sposobem poznawania rzeczywistości.

Komentarz odautorski:
„W Zjawisku naturalnym Basia Sokołowska poszerza wizualne spektrum trzech cykli fotograficznych: Ars Moriendi (1997-8), Chrysalis (2003) i Tkanki/Adaptation (2005) o rysunki, zdjęcia i notatki powstałe od 1989 do chwili obecnej. Fascynacja organicznością, tematyką umierania, wylęgania i strategii adaptacyjnych zaczyna się na długo przed i trwa też po powstaniu zamkniętych zestawów fotografii. Prezentowane dotychczas jako zamknięte w czasie i formie projekty tutaj okazują się jedynie widocznymi wierzchołkami fal continuum pracy artystki”.

Fragment tekstu Agnieszki Galas:
„Luźne fotografie, cykle zdjęć i zapiski Basi Sokołowskiej tworzą wszechświat znaczeń mający na tyle duży potencjał, by zyskiwać przy kolejnych przekształceniach. To twórczość żywa, jak język; struktura odnajdująca kolejne sensy w zmianach. Można układać, przekładać i dokładać elementy, a wciąż daje się je zestawić na nowo; zestawić sensownie. Warsztat Basi, obok fotografii rozumianej jako technika czy medium, to nadawanie znaczeń w tranzycie treści z jednego systemu do drugiego.
Z głowy na kartkę notatnika; z natury na papier. Z rysunku na fotografię. Z produktu kompulsywnej rejestracji telefonem komórkowym na inscenizację uważnie sfotografowaną średnioobrazkowym aparatem. Z fotografii na heliografię; z rysunku na tekst; i tak dalej. A wszystko to jako proces rozciągnięty w czasie, z własną dynamiką, układem przymusów, emocji, szukania najdoskonalszej formy, najbardziej adekwatnego przekazu. Spójrzmy na to jak na tłumaczenie: translatologia dostarcza wielu modeli, z których można czerpać inspirację.(…)”

Dodaj do: