| Cudotwórca i jego pięciu kolegów. Wystawa Gruppy w Galerii Milano |
| Wystawy Warszawa - Galeria Milano |
|
Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk, Ryszard WoźniakWernisaż wystawy we wtorek 21 lutego 2012 godz. 19 Wystawa trwa do 17 marca 2012 Z okazji wystawy zostanie wydany 10 numer pisma Oj dobrze już. Gruppa – to jedna z najciekawszych formacji artystycznych lat osiemdziesiątych. Tworzyli ją artyści młodego pokolenia warszawskiej ASP, którzy wspólnie rozpoczynali artystyczną drogę: Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk i Ryszard Woźniak. W atmosferze niepewności, ale także zabawy dystansowali się od tej rzeczywistości, dorabiając jej „gębę” poprzez śmiech i ironię. To była ich recepta na te czasy i... na artystyczną działalność. Od lat dziewiędziesiątych, gdy diametralnie zmieniła się polska rzeczywistość, artyści nie działają już pod szyldem „Gruppa”, ale kontynuują pracę artystyczną, każdy już na własny rachunek (oprócz Pawła Kowalewksiego, który założył agencję reklamową). Twórcy są nadal jednymi z bardziej rozpoznawalnych artystów w polskim art worldzie, a każdy z nich wypracował własną, indywidualną i charakterystyczną stylistykę. Wystawa w Galerii Milano jest niepowtarzaną okazją prześledzenia i skonfrontowania ze sobą współczesnych, najnowszych prac artystów „Gruppy”. Zobaczymy też aktualne prace Pawła Kowalewskiego, który od 1992 r. nie eksponował swoich obrazów. Na pokaz artyści wspólnie przygotują nowy numer „Oj dobrze już” - kultowego pisma, które redagowali w latach 80. 
PRACE: Ryszard Grzyb, “Kim jest ten kto zaczyna podróż”150 x 190 cm, akryl płótno, 2008 Paweł Kowalewski, druk cyfrowy A2 seria limit. 10 sztuk .Wysłane z iPhone'a. Z cyklu: NIE WOLNO 2012 Jarosław Modzelewski, projekt do pismma "Oj dobrze już", A4, papier Włodzimierz Pawlak, wiersz do pisma Ryszard Woźniak z cyklu "Sztuka jaką lubię"/ opis w podpisie/ Marek Sobczyk, ms onet dzierzynski, 2011, 140x110 cm, tempera jajkowa na płótnie Marek Sobczyk (ur. 1955 Warszawa, mieszka i pracuje w Warszawie) Malarz, teoretyk, projektant. Studiował w warszawskiej ASP (1975-80). 1983 -1989 członek Gruppy, współtwórca pisma Oj dobrze już. Od 1989 prowadzi projekt Szkoła sztuki (do 2000 z J. Modzelewskim). Od 1990 roku zajmuje się projektowaniem graficznym i typografią (1990-2004 w spółce Zafryki). Zaproponował ideę i współpracował przy opracowaniu książki Andrzej Wróblewski nieznany (1993), w 1996 opublikował Kurs abstrakcji, 2006 opublikował Kurs sublimacji (po rocznym cyklu wykładów w warszawskiej Zachęcie), obecnie przygotowuje Kurs Psycho/somo/socjo-analizy. W ostatnich latach dużo czasu poświęca działaniom „sytuującym” czynności artystyczne – Sztuka jest pierwsza. Realizuje: od 1999 roku projekt: Seksreligiapolityka, od 2000 roku projekt: Tabela: Co? Kto? – Czym? Kim?, od 2002 roku projekt: „muzeum” w cudzysłowie, od 2004 roku projekt: Powołanie Nowego Ruchu Społecznego jako dzieła sztuki, od 2006 projekt Psycho/somo/socjo-analiza (Kurs Psycho/somo/socjo-analizy), od 2008 projekt Pomniki dyskursów. Ryszard Grzyb urodził się w 1956 roku w Sosnowcu. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, w pracowni prof. Zbigniewa Karpińskiego (1976–1979) oraz na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1979–1981). Dyplom uzyskał w pracowni prof. Rajmunda Ziemskiego W latach 1982– 1992 był członkiem Gruppy, z którą wystawiał i uczestniczył w jej akcjach. Był też współzałożycielem i wydawcą pisma Gruppy – „Oj dobrze już”. Od połowy lat osiemdziesiątych odbył kilka podróży artystycznych: w maju i czerwcu 1986 razem z Ryszardem Woźniakiem przebywał na stypendium w Berlinie Zachodnim, w latach 1990–1991 w Kolonii na zaproszenie Rafała Jablonki, w 1995 ponownie w Niemczech na stypendium w Lamspringe, a w 1996 w Saignon na zaproszenie Kamili Regent i Pierre’a Jaccauda. Jego obrazy znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Wrocławiu, Krakowie, Poznaniu, Galerii Zachęta, W Muzeach Okręgowych w Katowicach, Bytomiu, Toruniu, Bydgoszczy, Olsztynie, w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Równolegle do malarstwa uprawia twórczość poetycką, zadebiutował jeszcze w okresie studiów we Wrocławiu. Swoje teksty publikował w „Nowym Wyrazie” (1980, 1981), „Miesięczniku Literackim” (1981), w piśmie „Oj dobrze już˝”, w publikacji Sztuka Najnowsza. Co słychać, pod red. M. Sitkowskiej (Warszawa 1989), i Young Poets of a New Poland, (London 1993) oraz w piśmie artystycznym "Tytuł roboczy" (2004). Jego "Zdania Napowietrzne" zostały wydane przez Świat Literacki (2005). Włodzimierz Pawlak urodzony w 1957 r. w Korytowie koło Żyrardowa. W 1980 r. został przyjęty na Wydział Malarstwa warszawskiej ASP. W latach 1980-1985 uczył się w pracowni Rajmunda Ziemskiego do uzyskania dyplomu, a w 1983-1985 dodatkowo u Ryszarda Winiarskiego, u którego zrobił aneks do dyplomu. Równolegle studiował rysunek u Wiesława Kruczkowskiego, kompozycję brył i płaszczyzn u Romana Owidzkiego, rzeźbę u Jana Kucza i grafikę u Janiny Chrostowskiej. W 1986r. został wykładowcą na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego warszawskiej ASP. W 1983 r. wraz z grupą młodych przyjaciół z ASP założył Gruppę (razem z R. Grzybem, P. Kowalewskim, J. Modzelewskim, M. Sobczykiem, R. Woźniakiem), w której akcjach i wystawach regularnie uczestniczył do 1987. Współredagował pismo „Oj dobrze już”. Po rozpadzie Gruppy szybko wykształcił indywidualny styl daleki od wcześniejszych ekspresyjnych i zaangażowanych w sprawy społeczno-polityczne obrazów. Jego płótna uległy wyciszeniu, wiele uwagi poświęcił w nich rozważaniom na temat teorii sztuki i wybranym sposobom obrazowania w XX w. (liczne odwołania do K. Malewicza i W. Strzemińskiego). Niejednokrotnie swoją twórczość artystyczną komentuje w tekstach teoretycznych (Notatki pośmiertne, Wprowadzenie do bieli, Przestrzeń logiczna obrazu, Rozważania nad rozumieniem właściwości barwy). Pawlak tworzy również rzeźby, w których ważną rolę, odgrywa materia malarska. Powstają one z przedmiotów wtórnie użytych: gwoździ, puszek, butelek, szczotek, zużytych tub farb, pędzli, itp. Artysta pokrywa je najczęściej warstwą bieli, której przypisuje dużą wartość jako barwie nadrzędnej. Oprócz obrazów i rzeźb tworzy także performance i poezje. Ryszard Woźniak Urodził się w 1956 roku w Białymstoku. W latach 1976-81 studiował malarstwo w pracowni profesora Stefana Gierowskiego gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem. Od 1982 do 1992 roku współtworzył formację artystyczną GRUPPA, uczestniczył w jej wystawach i akcjach artystycznych, współredagował pismo Gruppy „Oj dobrze już”. W latach 1993-94 współorganizował i współprowadził (z J. Modzelewskim i M. Sobczykiem) prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. Współdziałał w Stowarzyszeniu KRAAA (Kolektywny Ruch Animacji Aktywności Artystycznej)w Zielonej Górze. Reaktywował studencką galerię sztuki przy Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego pod nazwą Galeria PWW (Pracownia Wolnego Wyboru). Od 1992 roku prowadzi dyplomującą pracownię malarstwa na Uniwersytecie Zielonogórskim gdzie jest zatrudniony na stanowisku profesora. Jest autorem koncepcji: „Sztuka sprzeciwu” oraz koncepcji „Sztuka podziwu”, autorem unikalnej polichromii w cerkwi Neounickiej w Kostomłotach nad Bugiem. Prace malarskie Ryszarda Woźniaka znajdują się w prestiżowych kolekcjach państwowych i w ważnych zbiorach prywatnych. www.ryszardwozniak.pl Twórczości malarskiej Ryszarda Woźniaka przez lata towarzyszą działania bliskie sztuce performance. Ewoluują one od najprostszych form zachowań wobec publiczności wystaw bądź ich wernisaży do działań złożonych, trwających wiele dni. Sam autor opisując te zdarzenia używa terminu pseudo-performance. Chociaż są one zróżnicowane formalnie, większość wydaje się być ściśle powiązana z jego malarską aktywnością. Dodaj do:
|
